Ninguén debe esquecer a súa orixe

Todo nesta vida ten un principio e un final, un punto de partida onde comeza a nosa andadura en un destino onde acaba, unha orixe que convén ter moi presente para dar os diferentes pasos da nosa vida, un orixe que para min, ninguén debería esquecer. 

A min, por moitas voltas que me dé a vida sei quen son e de onde veño, e é algo que está moi presente en cada paso que dou. Sei que son dun concello pequeno, dun concello rural, dun lugar onde o sector primario é o gran medio de subsistencia das familias, dun lugar que teña o que teña sempre será o meu lugar. Un sitio donde fun un neno feliz, donde medrei como persona e ser humano, donde forxei o meu futuro e onde recibín todo o amor habido e por haber. Como moitos de vós sabedes, estoume referindo á miña querida "Trabada", un concello cunha poboación avellentada, pero que para min non deixa de ser un pozo de sabiduría, un concello que conta con poucos habitantes pero para min con moitas persoas, un lugar no que levo 10 anos sen vivir pero nunca deixo de ir en canto podo. Sei que Trabada é o meu orixe, e iso axudame día a día a camiñar cara o meu destino.

Queridos amigos, na Conveción do PP en Sevilla decateime de moitas cousas, pero sobre todo, que o PP tiña moi claro de onde viña, cal era a súa orixe e, partindo desa base, estaba a poñer os cimentos do seu futuro, de hacia onde iba, de cal era o seu destino.

Intres antes do comezo dunha das conferencias, entrou no plenario D. Manuel Fraga Iribarne, e acto seguido, tódolos alí presentes puxeronse en pé e adicaronlle unha sonora ovación. Iso era o fiel reflexo de que todos cantos alí estabamos tiñamos moi claro cal era a orixe deste gran partido, de que sen D. Manuel estas páxinas da historia estarían sen escribir, de que a orixe sempre ten que ser parte do destino, e de que cada vez que queremos construir o futuro temos que mirar ó pasado. Ainda que neste caso, ese pasado é un presente, e ese presente segue a traballar para conseguir un futuro mellor.

Estaba claro, tiñamos o exemplo diante dos nosos ollos, unha persoa que sendo a orixe seguía estando na construcción dun futuro. Un exemplo do que debe ser un político, un exemplo de traballo, de dedicación, de capacidade, un exemplo que se identificaba plenamente co lema da convención "Podes Confiar", un exemplo que nos fixo ser como somos e crer no que cremos.

Querido amig@s, o Partido Popular saliu máis unido ca nunca, cun proxecto sólido de futuro, demostrando que é a gran alternativa de goberno, como un gran equipo e unha gran familia...e na miña modesta opinión, iso non sería posible se nos esqueceramos de cal é a nosa orixe.

A nosa vaca ten a cabeza en Galicia e os tetos en Madrid.O que non lle dé de comer non ten dereito a ordeñala

Primeiro foi a lei de caixas,denegaron a transferencia das competencias en tráfico,reclaman 2800 millóns de € á Xunta dunha débeda da que só o goberno central é responsable,viñeron os recortes de 179 millóns de € nos presupostos xerais do estado,de 71 millóns de € do Fondo de Cooperación Interterritorial e de 244 millóns de € que nos corresponderían pola financiación autonómica;seguiu co decreto do carbón,a licitación de só o 3% do acordado no pacto do Obradoiro,a non aportación do 50% que lle corresponde ó goberno central para a Lei de Dependecia,o recorte do 17% na financiación desa Lei,e finalmente agora tocoulle ó catálogo de medicamentos...Todo isto,sen que por primeira vez, un presidente de España teña a desfachatez de non vir a Galicia para apoiar ós galegos e galegas nun ano tan importante para Galicia como é o Ano Santo Xacobeo. Co agravio de que esta vez vai tardar moito tempo en repetirse,e tendo a desfachatez de facer un acto de peche do Xacobeo en Asturias...E todo isto, porque os galegos e galegas decidiron que quen debe conducir o futuro deste país é o Partido Popular de Galicia, capitaneado por Alberto Nuñez Feijóo,pois ben señor Zapatero, o sempre admirado Alfonso Daniel Rodríguez Castelao escribiu na súa obra "Sempre en Galiza" as verbas que dan título a este post,e eu dígolle que esta vaca non vai ordeñala máis,non lle da de comer e entón non ten dereito a sacarlle o leite,e se de poñernos drásticos se trata, os galegos e galegas deixaremos de darlle de comer a esta vaca para que vostede non poida sacar nin unha pinga máis do que produce. O pobo galego esíxelle que deixe ó noso goberno conducir o futuro de Galicia,cousa que vostede non é capaz a facer co futuro de España,porque xa está ben de poñer pedras no camiño,denuncias nos xulgados e recortes nos presuspostos,porque como a cultura galega é moi sabía, xa está ben de que mexen por nós e teñamos que dicir que chove!!!

O maior problema deste país é a lei antitabaco?

Vou empezar este post dicindo que eu son fumador, que non estou a favor da lei antitabaco pero que a respeto. Si estou a favor de que ninguén respire o meu fume, pero que eso me permita a min tamén o poder tomar un café nun bar o mesmo tempo que fumo un cigarro. É dicir, que a miña adicción non moleste nin perxudique a ninguén, pero á súa vez, que eu poida ter a mesma vida e as mesmas posibilidades ca calquera outra persoa que sexa non fumador...

Pois ben, este é o debate que hai nas rúas desde o día 2 de xaneiro, o tema que enche portadas de periódicos e espacios informativos, o que parece a priori, o maior problema deste país.

Pois NON , non o é, os problemas deste país son a crise, o incremento do paro, a subida do prezo da luz e do gas, a educación, a seguridade social, a sanidade, a dependencia, a violencia de xénero, o retraso da xubilación....e moitas cousas máis que son os importantes e verdadeiros problemas desta sociedade na que vivimos, os que van marcar o noso futuro e o futuro dos nosos fillos. Pero parece que eses problemas ou non nos preocupan, ou non preocupan os medios de comunicación ou non teñen a suficiente importancia como noticia para saír nos xornais e telexornais coa misma forza que o fai a controvertida lei antitabaco. 

Eu, baixo a miña modesta opinión, creo que o goberno de España leva moito tempo sacando temas controvertidos e xeradores de grandes debates para tapar os temas de verdadeira importancia para o noso futuro.O que si que espero é que fumadores ou non, é que siga habendo persoas e  políticos que se preocupen dos grandes problemas que hai en España, que se preocupen de que unha persoa teña traballo e de que ó xubilarse poida cobrar unha pensión, e non que se preocupe de si fuma ou non a 100 metros dun recinto hospitalario. Así o vexo eu,e vós? ¿cómo o vedes?

Castelo de Soutomaior: Caida e Reconstrucción

O Castelo de Soutomaior é unha fortaleza do século XII que chegou a ser o epicentro da actividade política do sur de Galicia no século XV. Máis tarde sería derruido durante a Revolta Irmandiña e posteriormente reconstruido.

Pois ben, actualmente establecense unha serie de similitudes entre este antergo monumento e o Partido Popular de Galicia. 

O PPdeG foi a maior forza política deste país durante 16 anos seguidos,4 lexislaturas ó fronte do goberno da Xunta de Galicia,ata que en 2005 e tras unhas eleccións autonómicas marcadas polo voto emigrante, perde a maioría absoluta e polo tanto o goberno da Xunta. Este momento,ó igual que lle pasou Castelo durante a  Revolta Irmandiña, supón a caída da maior forza política de Galicia dos últimos anos. E ahí e onde ten que aparecer a figura de Pedro Madruga, a persoa que máis tivo que ver na reconstrucción deste monumento medieval,e no PPdeG, o noso Pedro Madruga,o noso reconstructor, non pode ser outro que Alberto Nuñez Feijoó. Quen tras un proceso democrático interno asume a presidencia do partido e comenza a súa reconstrucción. Unha recontrucción sensata,cunha ampla renovación e un proxecto sólido para o noso país. Esa reconstrucción, ben trazada e elaborada, marca un feito histórico na vida política de Galicia,e é que tan só 4 anos despois o PPdeG volve a demostrar a súa fortaleza nas furnas,e nun grandioso 1 de marzo,o pobo galego dictamina claramente que a forza política que ten que contruir o futuro de Galicia é o Partido Popular.

Durante todo este proceso de reconstrucción o Castelo de Soutomaior é o lugar elixido polos populares galegos para a celebración do seu Acto de Inicio do Curso Político, o acto que da o pistoletazo de saída de cara a un novo ano de traballo,dedicación e esforzo na costrucción do futuro de Galicia.

Pois ben,queridos amigos,non sei se credes que existen vínculos entre o PPdeG e o Castelo de Soutomaior,pero para mín están presentes,e ámbolos dous simbolizan unha fortaleza que foi derruida,que foi reconstruida e que cada día que pasa está máis preparada para seguir resistindo.Non volvamos a deixar que nos derrumben, traballemos unidos para que trala celebración dos próximos comicios municipais o PPdeG sexa todavía máis forte.Adiante!!

Fisterra,¿final ou principio do camiño?

Históricamente,na idade media Fisterra era para moitos o fin do mundo,anos despois converteuse no fin do Camiño para moitos peregrinos,que despois de chegar a Santiago ían rematar o camiño ó Faro de Fisterra. Para NNXX de Galicia e para min en particular, Fisterra foi un punto de partida para comezar a anda-lo noso camiño. Foi a primeira localidade a onde a candidatura encabezada por Javier Dorado foi expoñer o seu proxecto,e unha vez vencedor, voi a primeira xunta local visitada por mín. Asique non se poden expoñer máis razóns polas que para nós,Fisterra marca o punto de partida do noso e particular CAMIÑO. Gustaríame resaltar a ilusión,a motivación,as ganas e o traballo que alí percibín o pasado sábado. Xente nova, comprometida,con ganas de traballar polo seu pobo e polo seu partido,xente con ideas e co pulo necesario para levalas a cabo. Por iso, polo recibimento,polo trato e pola súa disposición creo que o mínimo que poido decir é adiante,aquí estamos e sobre todo GRACIAS.

A importancia de ser un equipo

Cando comenzou a nosa andaina de cara o congreso de Novas Xeracións, acordome de que todo o mundo falaba de "equipo",e tamén recordo que maticei que nun equipo hai titulares e suplentes,e que chegado o momento, cadaquen tería que xogar o papel que lle tocase xogar,ou no campo ou no banquiño. 

Dito esto e pasado un tempo prudencial, atrevome a dicir que o día 31 de Xullo do Congreso Rexional de Novas Xeracións saiu precisamente iso, un EQUIPO. Un grupo de persoas unidas e cuns obxectivos comúns, con novas ideas, con ilusión e sobre todo con enerxía renovada para afrontar os retos que temos por diante. E eses retos só acaban de empezar, por iso queridos amigos, quero   animarvos a que vos fagades participes desta nova etapa, e que entredes a formar parte deste gran equipo que forma Novas Xeracións de Galicia.E para alentarvos nada mellor que recordar un vello lema dunha campaña de afiliación : "HAI PARTIDO,¿XOGAS?".